Lieve Hilda, elke zondag zat je vooraan op je vaste plekje in de kerk. Soms rechtop, de laatste tijd soms slapend, met het hoofdje naar beneden. En dan dachten wij dat je niet oplette. Tot er weer een of andere gevatte uitspraak of vraag kwam van jou! Oh Hilda wat hebben ook vaak samen met jou gelachen. Jouw lievelingslied ‘Heer ik prijs uw grote naam’ zal voorgoed de herinneringen aan jou bovenhalen. Je zong het mee met hart en ziel, met gebaren en al! En je gelakte nageltjes, juweeltjes om je hals, speldje in de haren…Je toonde je een madam. Je zei wat in je opkwam. Je was rechtuit! Zoals die keer dat je vond dat mijn décolté te ver uitgesneden was: ‘das wel te wijd open he’. Ik zal je oprecht missen Hilda. Doe onze Tim de groetjes daarboven. Liefs x
